autorzy

Evald Flisar

Evald Flisar (1945) – pisarz, dramaturg, eseista, redaktor, tłumacz. Studiował komparatystykę literacką w Lublanie, filologię angielską w Londynie i psychologię w Austrii. Obieżyświat (odwiedził około 90 krajów), kierowca metra w Sydney, redaktor encyklopedii w Londynie, autor słuchowisk radiowych i teatralnych przedstawień telewizyjnych dla BBC, scenarzysta w Hollywood, prezes Stowarzyszenia Pisarzy Słoweńskich (1995-2002), od 1998 roku redaktor naczelny najstarszego słoweńskiego magazynu literackiego „Sodobnost”. Autor trzynastu powieści, dwóch zbiorów opowiadań, trzech dzienników z podróży, dwóch książek dla dzieci i piętnastu dramatów. Trzykrotny laureat Nagrody im. Gruma, laureat Nagrody Funduszu im. Prešerna i Nagrody im. Župančiča. Dziewięć razy był nominowany do Nagrody Kresnik za najlepszą słoweńską powieść roku i osiem razy do Nagrody im. Gruma za najlepszy słoweński dramat. Jego utwory przetłumaczono na 40 języków, w tym na język japoński, arabski, chiński, bengalski, hindi, malajalam, indonezyjski, nepalski, marathi i amharski. Dramaty autora wchodzą w skład stałego repertuaru teatrów na całym świecie (ostatnio były wystawiane w Austrii, Białorusi, Egipcie, Indiach, Indonezji, Bośni, Serbii, Japonii i USA). Uczestniczył w ponad 50 spotkaniach autorskich na całym świecie. Dwadzieścia lat przebywał za granicą (3 lata w Australii i 17 w Londynie). Od 1990 roku mieszka w Lublanie.

„Evald Flisar jest jednym z najważniejszych i najbardziej oryginalnych słoweńskich pisarzy. (…) Jako jeden z niewielu odniósł sukces także za granicą, i to nie tylko dzięki przekładom swoich książek, lecz także dzięki utworom napisanym w języku angielskim. (…) Akcje powieści i dramatów autora rozgrywają się na całym świecie. Tematy i motywy są uniwersalne, z jednej strony poruszają tzw. tematy ponadczasowe, typowe dla cywilizacji Zachodu (np. motyw Odyseusza), a z drugiej – skupiają się na problemach mniej charakterystycznych dla zglobalizowanego świata. (…) Utwory Flisara fascynują czytelników na wszystkich kontynentach, nawet w Etiopii, Japonii czy Indonezji nie tylko dlatego, że dotykają bliskich nam kwestii, lecz także odpowiadają na pytania, na które sami szukamy odpowiedzi”. Tone Peršak